استاسیس ، نقشی نیك بر پیكر ایران زمین

استاسیس

استاسیس در سال 150 ( ه ق) در سیستان علیه منصور خلیفه عرب قیام کرد. او به خاطر دلیری وشجاعتش در میان مردم از محبوبیت خاصی بر خوردار بود.به همین روی طولی نکشید که استاسیس با حمایت حریش که تمام عمر خود را صرف جنگیدن با خلفای اعراب کرده بود توانست سیستان را فتح کند. بعد از فتح سیستان نامه ای برای منصور نوشت و از او خواست که تسلیم شود در غیره این صورت به بغداد ( پایتخت ایران) لشکر کشی خواهد کرد.

منصور بعد از خواندن نامه خشمگین شد و سپاهی عازم سیستان کرد تا استاسیس را به بند کشد ولی با کمال ناباوری سپاهش با شکست روبرو شد. استاسیس با پشتوانه سپاهی 300 هزارنفره هرات و بادغیس و بعد خراسان را تصرف کرد. وی 300هزار جنگ جو در فرمان داشت وچون بر خراسان دست یافت بسوی مرو رود تاخت. اجثم مرورودی برای مقابله با او شتافت و پس از نبردی سخت همراه بسیاری از یارانش کشته شد از ان میان معاذ بن مسلم معاذ. جبرئیل بن یحیی. حماد بن عمرو. ابوالنجم سیستانی وداوود بن کراز فرار را برقرار ترجیح دادند .

اخبار پیروزیهای استاسیس لرزه بر اندام منصور افکنده بود
ادامه نوشته

کهن ترین کتیبه رویداد نامه کوروش کبیر ترجمه شد

کهن‌ترين کتيبه کوروش
كهن‌ترين كتيبه كوروش كه به زبان بابلي نو  نوشته شده و رويدادنامه‌اي از فتوحات كوروش كبير است، به فارسي برگردانده شد. بخش‌هاي وسيعي از اين لوحه كه اكنون در موزه بريتانيا نگهداري مي شود آسيب ديده و ترجمه فارسي كتيبه با رجوع به متن اصلي بابلي براي تلفظ دقيق نام‌هاي ويژه انجام شده است.
تهران_خبرگزاري ميراث فرهنگي_ حسن ظهوري_ كهن‌ترين كتيبه كوروش هخامنشي كه به زبان بابلي نو يا همان اكدي نوشته شده و رويداد نامه‌اي از فتوحات كوروش كبير است، به فارسي برگردانده شد.
 
«رضا مرادي غياث‌آبادي»، اختر باستان‌شناس و پژوهشگر تاريخ  كه كار ترجمه را بر عهده داشته دراين‌باره به ميراث خبر گفت: «رويدادنامه نبونيد- کوروش، لوحه‌اي گلي به خط و زبان بابلي نو (اَکـدي) است که به فرمان كوروش نوشته شده است و اكنون در موزه بريتانيا، در لندن نگهداري مي‌شود. بخش‌هاي وسيعي از اين لوحه آسيب ديده و خواندن کامل آن به دليل افتادگي‌هاي فراوان، ممکن نمي‌شود. اين ترجمه فارسي بر اساس چند ترجمه‌ انگليسي و رجوع به متن اصلي بابلي براي تلفظ دقيق نام‌هاي ويژه انجام شده است.»
 
رويداد نويسي يا همان كرونولوژي از جمله نوشته‌هايي است كه در بابل به تعداد زيادي كشف شده است و شواهدي از قبيل نوشته‌هاي تورات نشان مي‌دهد كه در ايران نيز اين نوع نگارش مرسوم بوده است.
 
برای اطلاع از متن کامل ترجمه این کتیبه به ادامه مطلب مراجعه نمایید
ادامه نوشته

نیایش کوروش با خدا و سفرش به ایران امروزی

روزی شه شاهان ما                             در یک نیایش با خدا

گفتا به پاس کار من                               اندیشه ی پر بار من

روزی  مرا فرصت بده                               رو ح مرا مهلت بده

تا بنگرم خاک وطن                                  آن سرزمین پاک من 

گفتا خدا به شاه ما                                 ره بر تو بادا هر کجا

کردی جهان را شادمان                             اینک تو و این هم  جهان

کوروش اهورا را ستود                               جز شوق پارس در او نبود

با یک فرشته شادمان                               آمد به سوی این جهان         

ناگه که او آهی کشید                               جز آب و نم  چیزی ندید 

گفتا چرا خا ک تنم                                    اینگونه گشته غرق نم

ویرانی خاکم زچیست                                فرشته هم آرام گریست

کوروش به او گفتا مرا                                 با خود ببرتا هر کجا

تا بنگرم  پورنان من                                      هستند نگهدار وطن

با یک نظربرشهر خود                                کوروش کمی افسرده شد

جز مهدی وعبدالوحید                                عباس و سجاد و سعید

نامی ز پوران نشنید                                   آهی ز دل آنجا کشید

گفتا که این گویش زچیست                         عباس و عبدالله کیست

فرشته بنشست و گریست                          گفتا که اینها عربیست 

بعد از تو ای شاه جهان                                ایران به دست تازیان

ویران و یکصد پاره شد                                 نسل توهم آواره ش

گوروش برآشفت و شکست                       که نسل من آواره گشت

قومی به ما ها چیره شد                            افکار انسان تیره شد

پس شاه شاهان را چه شد                         آن سرفرازان را چه شد

اینک تو بر من کن روا                                    تصویر ایران مرا

کوروش که تا آن را بدید                                ناگه زدل آهی کشید

گفتا که این خاک من است                        این نقش ایران من است

پس شرق و غرب آن چه شد                     آن هند وآن یونان چه شد

اینک مرا با خود ببر                                   به سرزمین های دگر

تا بنگرم همچو قدیم                                  فخرو شکوه عالمیم

گوروش در آفاقی دگر                                 با خرقه پوشی رهگذر

گفتا که من هم دم به دم                            از خاک ایران آمدم

آن رهگذر گفتا جوان                                    تویی تروریست جهان

گوروش زدل آشفته شد                               از این ولایت خسته شد

گفتا که ای دادار من                                   این نیست آن خاک وطن

خسته ام و بی همسفر                                 مرا از این دنیا ببر